Jest podstawową architekturą naszego ciała, która tworzy ,,trójwymiarową sieć” oplatającą poszczególne mięśnie i ich grupy oraz narządy wewnętrzne. Nie tylko chroni struktury ale też łączy je , izoluje, tworzy amortyzację dla narządów, kości, nerwów, mięśni itd.
Jest także odpowiedzialna za transport płynów i składników odżywczych z obszaru komórkowego. Odpowiada za sensorykę, pozwala na sprawne przesuwanie się struktur względem siebie I na przenoszenie sił pomiędzy mięśniami a układem szkieletowym.
Według badań powięź jest jednym z najbogatszych narządów zmysłu jeśli chodzi o propriocepcję (czucie ciała w przestrzeni). Jest wyposażona w nocyceptywne zakończenia nerwowe, które mogą być źródłem bólu układu mięśniowo-szkieletowego oraz w ogromną ilość mechanoreceptorów .
Powięź przekazuje informacje o ruchu, położeniu, napięciu I bólu do mózgu oraz wegetatywnego układu nerwowego (dr Schleip).
A zatem powięź można uznać za samodzielny I niezależny organ a także za ,,szósty” narząd zmysłu.
FDM (Fascial Distortion Model) to model zniekształceń powięzi, w którym za etiologię niemal każdego urazu mięśniowo-szkieletowego (a także wielu schorzeń neurologicznych I innych jednostek chorobowych) uznaje się przynajmniej jedną z sześciu specyficznych dystorsji (zniekształceń ) powięziowych:
Model zniekształcenia powięzi wg Stephena Typaldosa D.O.; David Struzik
Każda dystorsja charakteryzuje się inną mową ciała pacjenta oraz innymi subiektywnymi odczuciami. Niezwykle istotne jest rozróżnienie rodzajów powięzi mogących wywołać poszczególne dystorsje aby dobrać odpowiednie techniki terapeutyczne.
Powięź może ulec deformacji i powodować dolegliwości na skutek jednego konkretnego urazu lub na skutek kumulujących się mikrourazów.
testy kliniczne, palpacja, wyniki laboratoryjne, diagnostyka obrazowa, postawa ciała
W testach klinicznych wykorzystywane są proste, globalne i funkcjonalne wzorce ruchowe – testy ruchomości, testy siły mięśniowej, testy obciążenia
Zadaniem terapii jest anatomiczna korekcja zniekształceń powięzi czyli doprowadzenie jej do stanu wyjściowego za pomocą specjalnych, manualnych technik (opisanych przez dr Typaldosa.) często z użyciem siły porównywalnej do tej, która zadziałała w trakcie urazu I doprowadziła do zniekształcenia powięzi. Oprócz technik manualnych używamy także środków pomocniczych do korekcji zniekształceń np. bańki, maty igłowe, taśmy Vodoo Floss itd.
Dzięki temu jesteśmy w stanie pozbyć się dolegliwości pacjenta, tj. Ból, osłabienie, ograniczenie ruchomości, uczucie niestabilności, uczucie mrowienia I drętwienia, sztywność
Terapia FDM daje natychmiastowe, mierzalne efekty – sprawdza się zarówno w przypadku ostrych urazów (np. skręcenie stawu skokowego) jak i stanów chronicznych (np. zamrożony bark)